Definition of "bulmak" in Türkçe

unknown

var olduğu bilinmeyen ya da bilindiği halde göz önünde olmayan bir şeyi arayarak ortaya çıkarmak.
bir şeyi rastlantıyla elde etmek, bir şeyle rastlantıyla karşılaşmak.
- Birden onu karşımda bulmak şaşırttı beni
yitirilen ya da bir yerde unutulan bir şeyi yeniden ele geçirmek.
- Kadın çantasını bulmuş
çok istenilen bir şeye erişmek, kavuşmak.
- Sonunda huzuru bulmuştu
bir şeye, bir yere ulaşmak, erişmek.
- Şimdiye İstanbul’u bulmuşlardır
hiç kimsenin bilmediği yeni bir şey yaratmak.
- Bilginler birçok şey bulmuştur
bir yerlerden elde etmek, sağlamak.
- Biraz para bulmak gerekiyor
bir konuda herhangi bir görüşe, yargıya varmak.
- Bu davranışı yerinde buluyorum
bir şeyi herhangi bir durumda görmek.
- Onu sınıfta ağlarken buldum
seçmek, uygun saymak, uygun görmek.
- Yeni bir yol bulmak gerekiyor. Örnek olarak bunu bulmuştu
(suç, kabahat, günah vb.) atmak, yüklemek.
- Ona suç bulmak doğru değil, elinden geleni yaptı
(yardımcı eylem olarak kullanıldığında) kavuşmak, erişmek.
- Olay son bulmak bilmiyordu
cezaya uğramak.
- Bir gün benden bulacak ya, bakalım ne zaman!
düşünerek ortaya çıkarmak, anımsamak.
- Sonunda onun adını buldum, Orhan’dı
var olanlar içinden en değersizini seçmiş olmak.
- Düşünsen e, bula bula bunları bulmuş!
var olanlar içinden en değersizini bile güçlükle elde etmek.
- Hiçbir şey kalmamış, bula bula bunu buldum işte
kötü bir rastlantıyı anlatmak için kullanılır.
- O kadar adam içinden sıkıntı bula bula beni buldu