Definition of "buluş" in Türkçe

ad

1. bulmak eylemi ya da biçimi.

   • Kuzunun annesini buluşu gibi bir şeydi bu

2. ilk kez yeni bir araç, aygıt, yöntem vb. yaratma işi.

   • Teknikteki buluşlar yaşamı etkiliyor

3. bilinen bilgilerden yararlanarak daha önce bilinmeyen, yeni bir bulguya ulaşma ya da yöntem geliştirme.

   • T.ıpta yeni buluşlar, gelişmeler var

4. herkesin kolay kolay bulamayacağı, özgün bir düşünü.

   • Onun örnek buluşları ilginçtir

5. işlenen bir konuda, konunun kendisi de içinde olmak üzere, duygu, düşünce, imge, dil ve anlatım, biçim yönlerinden özgün, yeni, hiç kimseye benzemeyen bir yol bulma işi.

   • Şiirde buluş, özgün olma yoludur