Definition of "burgaç" in Türkçe

ad

1. su ya da hava akıntısının, önüne bir engel geldiğinde ya da karşılıklı olarak çarpıştıklarında çukurlaşarak, dönerek oluşturdukları çevrinti.

   • Hızla akan ırmak burgaçlar oluşturuyordu

2. yumurtası burulmuş koç, teke ve benzeri hayvan.

3. yol dönemeci, dönemeç.

4. eğri büğrü, dolaşık, çapraşık şey.

5. taranmış ve eğrilmek üzere burulup hazırlanmış yün.

6. burgu.