Definition of "cansız" in Türkçe

sıfat

1. yaşamayan, yaşayıp yer değiştirmesi olanaksız olan, canı bulunmayan (varlık).

   • Taş cansız bir varlıktır

2. yaşam belirtisi olmayan, yaşamını yitirmiş, ölmüş.

   • Adam yerde, cansız yatıyordu

3. gücü kalmamış, güçsüz.

   • Çocuk çok cansızdı

4. ilgi çekmeyen, sönük, durgun, hareketsiz.

   • Toplantı cansız, konuşmalar cansızdı

5. kıvrak olmayan, neşesiz.

   • Müzik cansızdı