Definition of "cep" in Türkçe

ad

1. genellikle, üstte taşınabilecek şeylerin konulabilmesine yarayan, giysinin belli yerleri içine yerleştirilen astardan yapılmış kese ya da giysinin belli yerlerine üstten konulmuş kumaş parçasıyla yapılmış yer.

2. trafiği rahatlatmak, araçların durabilmesine olanak vermek için yaya kaldırımları ya da kentlerarası yolların kenarlarında yapılan yarım çember biçimindeki yer.

3. savaş alanının bir yerinde, düşmanın gerilemesiyle ortaya çıkan taktik durum.

4. ad tamlamalarında tamlayan görevinde kullanıldığında cebe sığacak boyda anlamını verir.

   • Bu yayınevi cep sözlüğü yayımlıyor

5. ➽cep telefonu.

   • Onu cepten aradık ama ulaşamadık