Definition of "dönem" in Türkçe

ad

1. başı ve sonu belli ve bir özellik taşıyan zaman parçası.

   • Osmanlı döneminde de yenilikler olmuştur

2. belli bir özelliği olan zaman parçası içinde birbiri ardınca gelen ve nitelikleri ayrı olan sürelerin her biri.

   • Tanzimat döneminde yeni düzenlemelere gidilmişti

3. yasama meclisinin iki seçim arasındaki çalışma zamanı.

   • Arkadaşım bu dönem meclise giremedi

4. okullarda, bir yıl içindeki iki ayrı öğretim süresi.

   • Bu dönem matematik dersimizin yarısı boş geçti

5. belli bir sürede oynanan kimi oyunların aralıklarla bölündükleri zaman bölümlerinden her biri.

   • Maçta, birinci dönem iyi oynadık

6. yumrukoyununda üçer dakikalık dövüşme sürelerinin her biri.

7. yerkabuğunun gelişmesi sırasında birbirini izlediği varsayılan üç evreden her biri.

8. yinelenen olaylar arasında geçen düzenli zaman aralığı.