Definition of "dönmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. kendi ekseni çevresinde ya da bir şeyin dolayında devinmek.

   • Tekerlekler dönmekteydi

2. gittiği yerden geri gelmek.

   • İstanbul’dan dönmekteyken kaza geçirmiş

3. geldiği yere geri gitmek.

   • Yarın Ankara’ya dönüyoruz

4. yönünü çevirmek, yönelmek.

   • Bize sırtını dönmüştü

5. gidiş yönünü değiştirmek, sapmak.

   • Sokağın köşesinden dönüp karşıya geçti. Köşeyi dönünce görürsünüz

6. kendini bir yandan bir yana çevirmek.

   • Yatakta, sağına dönerek uykuya daldı

7. belirli bir yerde dolaşmak.

   • Ne yapacağını bilmeksizin odada dönüp durmaktaydı

8. olduğundan daha değişik bir durum almak ya da bir şeyi andıracak bir biçime girmek, bir şeye benzemek.

   • Köy, cennete dönmüştü

9. (öğrenci) sınıfta kalmak.

   • Bizim oğlan bu yıl döndü

10. bırakılan bir işe ya da konuya yeniden başlamak, onu yeniden ele almak.

    • Bu konuya dönmek istemiyoruz

11. düzene konulmak, işlemek, çekip çevrilmek, yönetilmek.

    • Dükkân dönmekte ama zor dönmekte

12. durumdan duruma geçmek.

    • Hava döndü, yağmur geliyor

13. düşünce, kanı, inanç ya da din değiştirmek.

    • Düşüncemde yanılmışsam dönmekten çekinmem

14. gibi sözcüklerle yapılmak, çevrilmek anlamında kullanılır.

    • Burada dönen dalavereye akıl ermez

15. (mide için) altüst olmak, bulanmak.

    • Midem döndü