Definition of "dörtlü" in Türkçe

sıfat

1. kendisinde herhangi bir şeyden dört tane bulunan ya da dört parçadan oluşan.

   • Dörtlü şamdanlara mumlar gerekiyordu

2. iskambil, domino gibi oyunlarda üzerinde dört imi bulunan kâğıt ya da pul.

3. dört yanaşık sesten oluşan dizi.

4. dört çalgıcıdan ve çalgıdan oluşan müzik topluluğu.