Definition of "dörtlük" in Türkçe

sıfat

1. dört taneden oluşmuş ya da dört tane alabilen.

   • Dörtlük bir cezve aldım

2. dört dizeden oluşan koşuk birimi.

   • Hayyam’ın dörtlükleri güzeldir

3. şiirin dört dizelik her bir parçası.

   • Şiir, yedi dörtlükten oluşmuş

4. birlik notanın dörtte biri uzunluğunda nota.

5. birbirine dik iki çap boyunca dörde bölünmüş dairenin her bir dilimi.