Definition of "düşman" in Türkçe

ad

1. birine karşı kötü duygular besleyen, onun kötülüğünü isteyen, ona zarar vermeye çalışan, onu hiç sevmeyen (kimse).

2. aralarında, birbiriyle silahlı çatışmaya varacak denli bir anlaşmazlık bulunan yanlardan her biri.

   • İki aile birbirine düşmandı

3. (biri ötekine göre) birbiriyle savaşmakta olan devletler ve bu devletlerin asker, sivil bütün uyrukları.

   • Düşman siperden başını çıkardı mı kurşunu yiyordu

4. kimi şeyleri hiç sevmeyen, o şeyin yaşamasına, barınmasına, tutunmasına vb. engel olan.

   • Zorbalık özgürlüğün düşmanıdır

5. kimi şeylerden nefret eden, tiksinen kimse.

   • Yalan düşmanı biriydi

6. bir şeyi büyük ölçüde kullanıp tüketenler için şaka yollu kullanılır.

   • Bizim oğlan çikolata düşmanıdır