Definition of "düpedüz" in Türkçe

belirteç

1. dümdüz bir biçimde, çok doğru ve düz olarak, doğrudan doğruya.

   • Adam düpedüz yalan söylüyordu

2. başka bir ereği olmaksızın, açıktan açığa, doğrudan doğruya, açık açık, açıkçası, gerçekten.

   • Bunu yapmak düpedüz meydan okumak olur

3. olağan, süssüz, yalın.