Definition of "düzgün" in Türkçe

sıfat

1. eğri büğrü olmayan, doğru.

   • Düzgün bir yolda hız yapılır

2. girintisiz çıkıntısız, pürüzsüz, düz.

   • Düzgün bir masa yok mu?

3. her şeyi yerli yerinde ve eksiksiz, iyi düzenlenmiş, iyi yapılmış, kusursuz.

   • Düzgün bir giysi dikemiyorlar

4. eksiksiz bir biçimde, kurala uygun olarak.

   • Düzgün konuşma öğrenilebilir

5. kenarları ya da ayrıtları birbirine eşit olan (biçim).