Definition of "dağılmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. bir arada iken ayrılıp birbirinden uzaklaşmak.

   • Çocuklar oyundan sonra evlerine dağıldılar

2. ayrı ayrı yerlere verilmek, paylaştırılmak, bölüştürülmek.

   • Su, kanaletlerle ovaya dağılıyordu

3. yerinden kopup çevreye yayılmak, saçılmak.

   • Kâğıtlar her yana dağılmıştı

4. parçalanarak yayılmak, ufalanmak, dökülmek.

   • Kitabın cildi hemen dağıldı

5. düzeni, düzgünlüğü bozulmak, karışık duruma gelmek.

   • Oda iyice dağılmıştı

6. yıkılmak, çökmek, ortadan kalkmak.

   • Savaş sonunda nice devlet dağılmıştı

7. bir kuruluşun, birliğin, derneğin varlığı son bulmak.

   • Dernek kısa zamanda dağıldı

8. birliği, bütünlüğü kalmamak.

   • Yaşlı adam ölünce aile dağıldı

9. etkisi, yoğunluğu, ağırlığı, gücü azalmak.

   • Seni görünce sıkıntım dağıldı