Definition of "dağınık" in Türkçe

sıfat

1. bir arada bulunmayan, birbirinden ayrı durumda olan, birbiriyle bağlantısı olmayan.

   • Düşman, dağınık güçlerini toplamaya çalışıyordu

2. dağılmış, düzeni bozulmuş, karışık durumda olan.

   • Öğretmen dağınık öğrencilerini sıraya soktu

3. geniş bir alana yayılmış olan.

   • Köyün evleri çok dağınıktı

4. düzeni bozuk, karışık.

   • Çocuğun odası dağınıktı, topladım

5. düzensiz, düzeni olmayan.

   • Bizim çocuk pek dağınıktır

6. (düşünce, akıl, anlık vb. için) bulanık, karışık, toparlanmaz durumda olan.

   • Bugün kafam çok dağınık