Definition of "dangıl" in Türkçe

sıfat

1. budala, düşüncesiz, kaba saba, hödük, dangalak.

2. davranışları ve konuşması kaba.

   • Dangul dungul biriyle arkadaş olunmaz

3. çok kaba bir biçimde.

   • Öğretmen dangıl dungul konuşmaz