Definition of "davranmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. bir kimseye ya da bir şeye karşı belli bir durum almak.

   • Ona böyle davranmak istemezdik

2. bir şeye el atmak.

   • Onu vurmak için silahına davrandı

3. bir davranışa girişmek, bir şey yapmaya kalkışmak.

   • Beni görünce kaçmaya davrandı

4. gitmek üzere kalkmak.

   • Haydi davran, yola çıkıyoruz

5. elini çabuk tutmak, acele etmek.

   • Davran, geç kalıyoruz