Definition of "dayı" in Türkçe

ad

1. annenin erkek kardeşi.

2. kendisine dayanılan güçlü, sözü geçer kimse, kayırıcı, arka.

   • Bunların her yerde dayıları vardır, işleri yürür

3. gücüne güvenerek çevresinde egemenlik kuran kimse, kabadayı, külhanbeyi.

   • Dayı mısın da böyle ötüyorsun?

4. yaşlı erkeklere seslenme sözü olarak kullanılır.

   • Dayı, köyün uzak mı?

5. Osmanlılar döneminde Tunus, Cezayir ve Trablusgarp’ta seçimle başa getirilen yönetici.

6. yürekli, yiğit, babayiğit.

   • Doğrusu, dayı adammış