Definition of "demir" in Türkçe

ad

1. simgesi Fe, atom sayısı 26, atom ağırlığı 55.847, yoğunluğu 7.8 olan, 1510 santigrat derecede eriyen, mavimtırak esmer renkte, sanayide çelik, döküm ve alaşımlar durumunda kullanılan element.

2. kimi nesnelerin demirden yapılmış parçası.

3. aşınmayı önlemek için ayakkabı ökçesine ve burnuna çakılan küçük, maden parça.

4. gemilerin akıntıya, dalgalara kapılarak yer değiştirmesini önlemek, yüzer halde durabilmelerini sağlamak için suya atılan, bir zincirle gemiye bağlı bulunan, deniz dibinde tutunabilecek biçimde özel olarak yapılmış, ucu çengelli, çok ağır, demir araç.

5. demirden yapılmış.

   • Eve bir demir kapı yaptırdılar

6. (gemi) yola çıkmak üzere demirini⁴ denizden çekmek, hareket etmeye hazırlanmak.

7. gitmek, savuşmak, yollanmak.

8. (gemi) bir yerde durmak için demirini⁴ denize salmak.

9. (bir kimse) bir yerde uzun süre kalmak.

   • Bizimki Ankara’ya demir attı, bekle ki gelsin

10. çok sağlam.

11. çok güçlü.

12. yapılması, başarılması çok zor olan iş.

13. başa çıkılmaz, alt edilemez, yenilmez kimse.

14. demirde oluşan pas.

15. bu pasın renginde olan.