Definition of "derin" in Türkçe

sıfat

1. dibi ağzından, yüzeyinden ya da cephesinden uzak olan.

   • Bahçede derin bir çukur açtılar. Oyun derin bir sahne gerektiriyordu

2. yüzeyden içeri inen.

   • Göğsündeki derin yara korkutucuydu

3. benzerleri arasında sivrilmiş ve ileri durumda olan.

   • Onun derin bir bilgin olduğu söylenir

4. uzun süren.

   • Durup derin bir soluk aldı

5. ağır, yoğun.

   • Odada derin bir sessizlik vardı

6. anlaşılması, kavranması çok güç olan.

   • Felsefe derin gerçekleri arar

7. en anlaşılmaz sorunları kavrayacak güçte olan.

   • O, derin zekâsının ürünlerini bize sunmaktadır

8. ayrıntıya önem verilerek ortaya konulan.

   • Konu derin araştırmalarla aydınlatıldı

9. çok içten gelen,en içten.

   • Ona derin bir saygı gösterildi

10. (suda) dip.

    • Çok derine dalma

11. üzüntülü bir düşünceye dalmak.

12. çok fazla düşünmek.

13. en ince noktasına değin, ayrıntısıyla.

14. pek belli olmayan ya da uzak bir yerden.

    • Geceyi dinledi, derinden uğulduyordu

15. içten.

    • Onun sevgisi derindendir

16. çok derinden, çok uzaktan, uzaktan uzağa.

    • Dinledi, derinden derine bir kaval sesi duydu

17. bütün incelikleriyle, ayrıntısıyla.

    • Avrupa’yı derinden derine inceledik mi ki?

18. bir konuyu, kafa yorarak, ayrıntılarıyla düşünmek.

19. düşünmek.