Definition of "devrik" in Türkçe

sıfat

1. katlanıp kendi üzerine bükülmüş.

   • Devrik yakalı bir bluz aldım

2. dik durumunu yitirmiş, devrilmiş, yatmış, yıkılmış.

   • Devrik elektrik direği tehlike yarattı

3. (iktidar ve iktidarda olanlar için) bir darbeyle yönetimi yitirmiş olan.

   • O, devrik hükümette başbakandı

4. devrik tümce biçiminde kurulmuş olan (söz).