Definition of "devriye" in Türkçe

ad

1. bir yerde, genellikle geceleri güvenliği sağlamak için dolaşan polis, jandarma ya da asker topluluğu.

2. Osmanlı döneminde bilginler (ilmiye) sınıfından olan kimselere verilen aşama.

3. halk tasavvuf yazınında, insanın ve evrenin Tanrı’dan çıkıp Tanrı’ya geri döndüğüfelsefesine göre, bu dönme evrelerini anlatan gizemsel koşuk.

4. devriye¹ görevini yapmak.

5. (tombalacı, niyetçi vb. için) müşteri bulmak ereğiyle dolaşmak.