Definition of "dikelmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. eğik ya da yatık durumdayken dik duruma gelmek, dikleşmek.

2. ayakta durmak, beklemek.

   • Ne dikeliyorsun, otur

3. karşı gelmek, kafa tutmak, dikleşmek.

   • –i, –emec
   • Küçük boyuyla bir de dikeliyor