Definition of "dikey" in Türkçe

sıfat

1. birbirine dik olan (doğru çizgi), dik açı oluşturan, dik açılı.

   • Bu dikey doğrular kesişince dik açılar oluşturuyordu

2. dik bir biçimde, dik olarak.

   • Denize dikey atlamak istemişti