Definition of "dikilmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. dikmek <b>(I, II)</b> eylemi yapılmak.

2. yatık durumdan dik duruma gelmek, doğrulmak, dikleşmek.

3. ayakta durup beklemek.

   • Adamın başına dikilmişlerdi

4. (göz) belli bir noktaya uzun süre saplanıp kalmak.

5. karşısında durmak, karşı koymak, engellemek.

   • Sana dokunamaz, önüne ben dikilirim

6. (penis) sert ve dik duruma gelmek.

7. bir yerde ayakta uzun süre beklemek.

8. ne yapacağını bilemez bir biçimde, hareketsiz kalmak.

   • Bunu duyunca dikilip kaldı