Definition of "dikleşmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. yatay ya da az eğik durumdayken dik bir duruma gelmek.

   • Yokuş ilerde daha dikleşiyor

2. birine kafa tutmak, karşı gelmek.

   • Oğlan kimi zaman babasına dikleşmekteydi

3. (penis) sertleşmek.