Definition of "diksiyon" in Türkçe

ad

1. seslerin, sözcüklerin, vurguların, anlam ve coşku duraklarının hakkını vererek söyleme biçimi.

2. sözü kullanma, konuşma eyleminin öğeler arasındaki bağlantıları, durakları, vurgulamayı, titremlemeyi ilgilendiren bölümü.

3. duru, açık, vurgulamaya ve çıkaklara tam uyarak konuşma.

   • Oyuncunun diksiyonu bozuktu