Definition of "dillenmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (çocuk) konuşmaya başlamak.

   • Oğlan üç yaşında ancak dillendi

2. (masallarda) konuşma yeteneği olmayan canlı ya da cansız bir varlık konuşmaya başlamak, dile gelmek.

   • Kerem’in bu sözleri üzerine ağaç dillenerek Aslı Han’ın oradan geçtiğini söyledi

3. onaylanmayan bir davranışı nedeniyle dile düşmek, dedikodusu yapılmak.

   • Kadın köyde iyice dillenmişti