Definition of "dimdik" in Türkçe

sıfat

1. çok dik bir biçimde, çok dik olarak.

   • Yokuş dimdik görünüyordu

2. hiç eğilmeden.

   • Şöyle dimdik yürü

3. sağa sola sapmadan, dosdoğru.

   • Buradan dimdik gideceksiniz, ilerde PTT’yi görürsünüz

4. sağlıklı.

   • Dün hastaydı, bugün dimdik uyandı

5. (bakış için) doğruca, ısrarlı, dikkatle, sakınmaksızın.

   • Kadın, adama dimdik bakıyordu

6. sıkıntıları karşılayabilecek durumda olan, baş eğmeyen.

   • Bunca çektiğine karşın dimdikti

7. çok sertleşmiş olarak, kaskatı.

8. tam dik durumda olmak.

9. tutumunu değiştirmemek, yılmamak.