Definition of "dinmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. arkası kesilmek, sona ermek, durmak, bitmek, geçmek.

   • Bu ağrı dinmek bilmeyecek

2. (ses için) kesilmek, susmak.

   • Uzaktaki sesler birden dindi

3. (kar, yağmur, rüzgâr için) yağması ya da esmesi kesilmek, durmak.

   • Yağmur dinmek üzere