Definition of "dizgin" in Türkçe

ad

1. binek ya da koşum hayvanlarının gemine bağlanan ve hayvanı yöneltmeye yarayan kayış.

   • Arabacı, dizginleri çekip atları durdurdu

2. (hayvana) dizgin takmak.

3. (birinin) özgürlüğünü kısmak, buyruğu altına almak.

   • Karısına dizgin vurmak isterken onu elden kaçırdı