Definition of "doğal" in Türkçe

sıfat

1. doğada bulunan, doğa ile ilgili olan, doğada yer alan.

2. doğa yasalarına, doğanın düzenine ve gereklerine uygun olan.

   • Doğum gibi ölüm de doğaldır

3. kendiliğinden var olan, yapay olmayan.

   • Bu koy bir doğal liman gibiydi

4. yaratıldığı gibi, olduğu gibi.

   • Köy doğal biçimiyle kalmıştı

5. yapmacıksız.

   • Onun doğal davranışları hoşuma gitti

6. her zamankine uygun, gerektiği gibi, olağan.

   • Böyle davranması doğaldı