Definition of "doğmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (canlı için, bir anadan) dünyaya gelmek.

   • Kentte doğmak, köyde doğmak diye bir ayrım olmaz

2. (Güneş, Ay, yıldızlar için) gözeriminde yükselerek görünmek.

   • Güneş doğmak üzereydi

3. ortaya çıkmak, bir şeyin sonucu olmak.

   • Bu durum onun tembelliğinden doğmuştur

4. (düş, düşünce gibi şeyler için) zihinde birdenbire oluşmak.

   • Bugün geleceğin içime doğmuştu

5. çok bezgin, yaşamaktan bıkkın.

6. elini oynatmayacak denli tembel.

7. (birini) çok eziyet ederek canından bezgin duruma getirmek.

8. (bir şey, birinin) çok eziyet çekmesine yol açmak.

   • Bu iş beni doğduğuma pişman etti