Definition of "dolaşık" in Türkçe

sıfat

1. (ip, saç gibi şeyler için) birbirine dolaşmış, karışmış olan, karışık.

2. dolanarak giden ya da dönemeçleri çok olan, dönemeçli (yol).

   • Bizim köyün yolu dolaşıktır

3. içinden çıkılamayacak denli çapraşık, çözümü güç (iş).

   • Böyle dolaşık işlere aklım ermez

4. amacı doğruca açıklamayıp dolaylı olarak sezdiren.

   • Öğretmen dolaşık anlatımdan hoşlanmaz