Definition of "dolu" in Türkçe

sıfat

1. içi boş olmayan, boş yeri kalmamış bulunan, alabileceği kadarını almış olan, dolmuş¹.

   • Çukur suyla doluydu

2. boş yeri kalmamış olan, her yeri tutulmuş bulunan, boş yeri yok.

   • Sinema bu kez doluydu

3. bir yerde sayıca çok olan, pek çok.

   • Ağaçta meyve doluydu

4. (ateşli silahlar için) içinde mermisi bulunan.

   • Çifte dolu, kurcalamayın

5. boş zamanı bulunmayan.

   • Bu hafta doluyuz

6. çok miktarda nicelik kapsayan.

   • Buzdolabı yiyecek doluydu

7. içinde boşluk bulunmayan.

   • Bitkide dolu sap dik tutucudur

8. (halk öykülerinde) içki doldurulmuş bardak, içki.

   • Hak âşıklığı odur ki pir elinden dolu içer

9. bir duygunun güçlü etkisinde olan.

   • Sevgi dolu bir sesle konuşuyordu