Definition of "donmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. soğuğun etkisiyle katı duruma gelmek, buz tutmak, buz olmak.

   • ör Su, sıfırın altında donar

2. (canlılar) soğuktan ölmek, yaşamını yitirmek.

   • Dağcı donmuş

3. (bitki) soğuktan zarar görmek, kavrulmak, bozulmak, yararlanılmaz duruma gelmek.

   • Dünkü donda portakallar donmuş

4. kimyasal bir etkiyle katılaşmak.

   • Alçı çabuk donmuştu, kullanamadık

5. çok üşümek.

   • Sokakta donmaktansa evden çıkmam

6. beklenmedik bir durum karşısında ne yapacağını şaşırıp hareketsiz kalmak.

   • Adam, polisi karşısında görünce dondu, kaçamadı