Definition of "dost" in Türkçe

ad

1. sevilen ve güvenilen yakın arkadaş, sıkı fıkı görüşülen kimse, gönüldeş.

2. aralarında iyi ilişki bulunan, iyi geçinen.

   • Dost devletler yardıma hazırmış

3. bir şeye düşkün olan, ona aşırı ilgi duyan kimse.

   • Ormancılar ağaç dostudur

4. düşman olmayan, yakınlık gösteren.

   • Kimi hayvanlar insan dostudur

5. erkek ya da kadının arada evlilik olmaksızın ilişki kurduğu kimse.

6. sevilen tanıdık birine içten seslenme sözü.

   • Dost, bugün ne yapalım?

7. tasavvufta gerçek sevgili, Tanrı.

   • Gel dosta gidelim gönül

8. dosta düşmana karşı insan iyi giyinmelidir.

9. dost, başımızın yükselmesini, düşman ise ayağımızın kaymasını bekler.

10. ele güne, herkese karşı.

11. dostları üzmemek, düşmanları sevindirmemek için.

    • Dosta düşmana karşı bunu yapmak gerekliydi