Definition of "duba" in Türkçe

ad

1. fıçı biçiminde, kapalı ve içi boş, alttan deniz dibine zincirle bağlı olan, su yüzünde yüzen ve halkalarına gemi bağlanan ya da yan yana eklenerek üzerine köprü kurulan şamandıra.

2. saçtan ya da ağaçtan, dikdörtgen prizmaya benzer biçimde yapılmış, sağlam yapılı yüzer araç.