Definition of "duralamak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. ➽duraklamak.

2. ➽duraksamak.

3. durur gibi olmak, yavaşlamak.

   • Araba biraz duralayınca atlayıverdi

4. şaşırmak.

   • Beni görünce birden duraladı, dönüp kaçtı