Definition of "durgun" in Türkçe

sıfat

1. çalkantısız duran, kımıldanış ve canlılık göstermeyen, devinimsiz, dingin.

   • Önümüzde durgun bir deniz uzanıyordu

2. neşesi üzerinde olmayan, sessiz duran, keyifsiz, neşesiz (kimse).

   • Bugün durgun görünüyorsun

3. canlı olmayan, sönük, hareketsiz (iş vb.).

   • Tütün piyasası durgun geçiyor