Definition of "durmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. devinimsiz kalmak, yürümez olmak, kımıldamadan beklemek.

   • Buruda durmak yasaktır

2. (işleyen bir araç) işlemez, çalışmaz, iş görmez olmak.

   • Motor durdu

3. bir yerde bir süre oyalanmak, eğleşmek, kalmak.

   • Köyde birkaç gün durduktan sonra sıkılıp döndü

4. (yağmur, rüzgâr, ağrı vb.) son bulmak, dinmek, kesilmek.

   • Rüzgâr durmak bilmedi

5. varlığını sürdürmek.

   • Geçmişimiz önümüzde duruyor

6. beklemek, dikilmek.

   • Böyle durmaktan yoruldum

7. var olmak, bulunmak, yapılmayı, yürütülmeyi, sürdürülmeyi beklemek.

   • İşler dururken boş oturulmaz

8. sağ bulunmak, yaşamakta olmak, yaşamak.

   • Kendi torun sahibi olacak, daha anası babası duruyor

9. bir şey yapmaksızın oturmak, eylemsiz durumda bulunmak, boş oturmak.

   • Böyle durmak olmaz, çalışın

10. (bir şey) eski durumunu korumak, atılmamış ya da satılmamış vb. olmak.

    • Evi, tarlası duruyor, o yeter

11. birisinin malı olarak bulunmak ya da o mal ile ilişkisi olmak.

    • Arabası duruyor mu?

12. belli bir durumda ya da görevde, işte bulunmak.

    • İşim oyunda kaleci durmaktı. Aç susuz durmaktaydı

13. dayanmak, katlanmak, sabretmek.

    • Konuyu ona açmadan durmak zor

14. bir yerde olmak ya da bulunmak.

    • Bardak masada durmaktaydı, görmedi

15. bir şeyle, bir konuyla çok ilgilenmek, konunun üstüne düşmek.

    • Bakan bu konuda çok duruyor

16. (olumsuz biçimiyle) sürekli olarak yapmak, ara vermeden işlemek, çalışmak, olmak vb.

    • Gürültü hiç durmadı

17. kök ya da gövdeleri sonuna – <b>e</b> (– <b>a</b> ) almış eylemsilerle ya da çekimli bir eylemle süreklilik bildiren bileşik eylemler oluşturur; örneğin gidedurmak, yapadurmak gibi.

18. tekil ve çoğul ikinci kişi buyruk kipi olarak, biraz zaman geçsin, biraz bekleyelim, sabredelim anlamında kullanılır.

    • Dur, ben ona yapacağı bilirim. Durun siz, dönüp gelecektir

19. hiç gereği yokken.

    • Durduğu yerde başına iş açtı