Definition of "duru" in Türkçe

sıfat

1. bulanık olmayan, pırıl pırıl, temiz.

   • Kuyunun suyu duruydu

2. (gök, hava için) bulutsuz ve aydınlık.

   • Bu duru havada sokağa çıkmalı

3. (ten için) ak renkli ve pürüzsüz, güzel.

   • Kadının duru bir teni vardı

4. (dil, anlatım, biçem için) karışık olmayan, yabancı öğelerden arınmış, yalın, pürüzsüz.

   • Ozanın duru bir dili var

5. içerdiği taneciklerin çok küçük olmaları nedeniyle içinden geçen ışığın saçılmadığı çözeltilerin niteliği.

6. (ayran, çorba, şurup gibi yiyecekler için) koyu olmayan, suyu çok olan, sulu.