Definition of "durulmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. duru duruma gelmek, durulaşmak.

   • Kovadaki su duruldu

2. (gürültü, karışıklık, yağış, rüzgâr gibi şeyler için) son bulmak, kesilmek, dinmek, yatışmak.

   • Hava duruldu

3. eski taşkınlığı, aşırılığı kalmamak, uslanmak.

   • Bizim oğlan artık duruldu