Definition of "durum" in Türkçe

ad

1. bir şeyin, belli bir zaman kesiti içinde, etkisinde, içinde bulunduğu koşulların tümü, bir şeyi belirleyen koşulların topu.

   • Ekonominin durumu kötüleşiyor

2. duruş biçimi, konum.

   • Masanın durumu odayı daraltıyor

3. bireyin çevresiyle olan somut bağlantısı, toplum içindeki yeri.

4. adın tümce içindeki işlevini gösteren, biçimsel değişmelerini ya da çekim eklerini belirten biçim; Türkçede ad soylu sözcüklerin yalın durum, belirtme durumu, tamlayan durumu, yönelme durumu, çıkma durumu, kalma durumu olmak üzere, genelli kle altı durumu vardır; örneğin ev, eve, evde, evden vb. gibi.

5. oyunda, kişiler arasındaki ilişkilerde seyirciyi etkileyen görünüm.

6. belli bir duruş biçimine geçmek.

   • Asker hazır ol durumunu almıştı

7. bir olay karşısında belli bir davranış göstermek.

   • Onun durum almakta gecikmesi işi güçleştirdi

8. ... düzeyine inmek, (o şeye) benzemek.

   • Aptal durumuna düşmek istemiyorum

9. koşulları bozulmak.

   • Sonunda bizim durumumuza düştü