Definition of "eşek" in Türkçe

ad

1. atgillerden, attan küçük, irice başlı, uzun kulaklı, yük ve binek hayvanı.

2. incelikten uzak, yeteneksiz, inatçı, kaba kimse.

3. üzerinde odun kesmek, üzerine çıkıp duvar örmek, sıva yapmak vb. gibi işlerde kullanılan üç ya da dört ayaklı bir tür tezgâh.

4. kimi sazlarda üzerine tellerin bindiği köprü.

5. iki parçalı pamuk kozası.

6. öbür dünya.

7. cezaevi, hapishane.

8. çok kalın deri.

9. duygusuz, duyarsız (insan derisi).

10. çok gelişmiş, büyük, iri, kocaman.

11. yaşça başça büyük.

    • Eşek kadar adam çocuklara uyuyor

12. aşırı ölçüde vurdumduymaz olmak.

13. çok soğukkanlı olmak.

14. görünüş olarak bir şeye benzemek, gerçekte o şey olmak değildir, biçim değiştirmekle öz değiştirilmiş olmaz.

15. niteliksiz olan bir şeye ne yapılsa nitelik kazandırılamaz.

16. çok şaşkınlığa uğramak.

17. çok kötü bir duruma düşmek.