Definition of "efendi" in Türkçe

ad

1. eğitim ve öğrenim görmüş kişi için özel addan sonra kullanılan san.

   • Agâh Efendi, Fransızca bilirdi

2. (şimdi) bey sanından farklı biçimde, özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede bir san.

   • Ahmet Efendi, bakkala gidiver. Hoca Efendi, namaz vakti geldi

3. buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse, sahip.

4. (kocasının adını ya da koca sözcüğünü kullanmayan kadınlara göre) bey, koca.

   • Bizim efendi pırasa sevmez

5. ağırbaşlı, çelebi, incelikli, kibar, terbiyeli (kimse).

   • Biraz efendi ol

6. erkekler için seslenme sözü olarak da kullanılır.

   • Efendi, kendine gel!