Definition of "elektrik" in Türkçe

ad

1. maddenin elektron, pozitron, proton gibi parçacıklarının hareketleriyle ortaya çıkan enerji türü.

2. bu enerjinin gündelik yaşamda kullanılan biçimi.

3. bu enerjiyle sağlanan aydınlanma.

4. fizik biliminin, elektrik olaylarını inceleyen kolu.

5. elektrik enerjisiyle işleyen.

   • Bir elektrik süpürgesi aldık

6. coşku, gerilim ya da duygusal yakınlaşma.

   • Aramızda bir elektrik oluştu

7. elektrik enerjisini kullandırmak.

8. elektrik enerjisinin akışını sağlamak.

9. işkence yapmak ereğiyle çıplak vücuda doğru akım vermek.