Definition of "emanet" in Türkçe

ad

1. birine, geri alınmak üzere, geçici olarak bırakılan, teslim alan kişice korunması gereken eşya, kimse vb.

2. bir kimse aracılığıyla birine gönderilen para, eşya vb.

3. eşyanın, para karşılığında ya da parasız, geçici olarak bırakıldığı yer, emanetçi.

4. can.

   • Tanrı emanetini alsa da kurtulsam