Definition of "erimek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (katı bir cisim) bir sıvıya atılınca, katılınca sıvı durumuna geçmek.

   • Şeker çayda erir

2. (katı bir cisim) ısı etkisiyle sıvı duruma geçmek.

   • Altın belli ısıda erir

3. (dokumalar için) aşınıp incelerek dağılmak.

   • Perde yer yer erimiş

4. aşırı ölçüde kilo vermek, çok zayıflamak.

   • Çocuk ateşten iki günde eridi

5. aşırı ölçüde sıkılmak, utanmak.

   • Oğlan, kızı görünce eriyip akıyordu sanki

6. yok olmak, sona ermek, tükenip bitmek.

   • Günler eriyip gidiyordu

7. (birisine) çok derin bir aşk ya da güçlü bir cinsel istek duyumsamak.

8. eriyerek akıp gitmek.

9. aşırı ölçüde incelmek, kilo vermek.