Definition of "esnaf" in Türkçe

ç. ad

1. küçük çapta ticaretle ya da el zanaatlarından biriyle uğraşan kimselere verilen ortak ad.

   • Esnaf müşterisizlikten yakınıyor

2. başlıca kaygısı çok para kazanmak olan ve bu uğurda mesleğini yozlaştıran kimse.

   • O doktor esnaftır, başkasını bul sen

3. kötü yola düşmüş, o yolla para kazanan kadın, orospu.

4. kadın satan kimse, pezevenk.

5. hileli oyun oynayan kumarbaz.