Definition of "etmek" in Türkçe

yar

1. yapmak, bir durum oluşturmak, bir şeyi bir duruma sokmak.

   • İşi cılk etmek

2. bir eylemde bulunmak.

   • Asker, akın etmek için komut bekliyor

3. ( <b> <i>iyi, kötü, güzel</i> </b> gibi belirteçlerle) davranmak, yapmak.

   • Söylemekle iyi ettiniz

4. (olumsuz biçimiyle) bir gereksinimini karşılamadan durmak.

   • Bebek aç edemez

5. (zaman bildiren bir sözcükle birlikte) erişmek, ulaşmak, bulmak.

   • Konuşarak sabahı etmiştik

6. yitirmesini sağlamak, uzak ya da yoksun bırakmak.

   • Bizi işimizden etmek istiyorlar

7. vermek.

   • Bunu size armağan etmek istiyorum

8. herhangi bir değerde olmak, değerce bir niceliğe denk gelmek.

   • Bu masa yüz lira eder

9. eşit değer kazanmak, toplam olarak tutmak.

   • On, beş daha on beş eder

10. ( <b> <i>az, çok, neler</i> </b> gibi belgisiz sıfatlarla) çok kötü davranmak, kötülüklerde bulunmak.

    • O bana neler etti, bilsen

11. (tümleç olarak <b> <i>yatak, alt, don</i> </b> gibi sözcüklerle) küçük ya da büyük aptesini yapmak.

    • Adam korkudan donuna etmiştir

12. yapılan kötülük yapanın amacına ulaşmamak.

13. yaptığı kötülüğü başarıya ulaştıramayan kimse, kötü olan, kınanan davranışının utancı ve üzüntüsü içinde kalmak.